فرقة ناجية و الباقون فى النّار ، فقلت : يا رسول اللّه و ما النّاجية ؟ فقال : المتمسّك بما انت عليه و اصحابك . « حضرت رسول فرمودند : اى ابا الحسن امّت موسى به هفتاد و يك گروه جدا جدا شدند ، يك گروه نجات يافتند و بقيّه در آتش رفتند . و امّت عيسى به هفتاد و دو گروه جدا جدا شدند ، يك گروه نجات يافتند و بقيّه در آتش ، و در آينده امّت من به هفتاد و سه گروه جدا جدا و تقسيم شوند ، يك گروه نجات يابند و بقيّه در آتش روند . عرض كردم : اى رسول خدا آن گروه نجات يابنده كدامند ؟ فرمود : آن كسانى كه به رويّه و مرام تو و اصحاب تو تمسّك جويند » . و در آن حال در شأن آن مرد فتنه‌جو اين آيه نازل شد : ثانِيَ عِطْفِهِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ لَهُ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ وَ نُذِيقُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَذابَ الْحَرِيقِ . « 1 » ترجمه : « با نخوت و تكبّر اعراض نموده تا مردم را از راه خدا گمراه كند ، از براى او در دنيا ذلّت است و در قيامت از آتش سوزان به او خواهيم چشانيد » . آن مرد اوّلين كسى بود كه از اهل بدعت و ضلالت بر عليه امير المؤمنين قيام كرد . ابن عبّاس گويد : سوگند به خدا آن مرد را نكشت مگر امير المؤمنين در جنگ صفّين و منظور از خزى در دنيا كشته شدن به خوارى و ذلّت ، و عذاب سوزان در قيامت به واسطهء قتال و نبرد با امير المؤمنين بود . « 2 » بسيارى از بزرگان گفته‌اند كه : آن مرد فتنه‌جو در جنگ نهروان كشته شد و از جملهء خوارج بود و او را ذو الثّدية يا ذو الثّديّة به تصغير گويند . در كتاب « الاصابة » وارد است كه هنگامى كه در آن قضيّه در مقابل پيغمبر ظاهر شد پيغمبر از او پرسيد : تو را به خدا سوگند الآن كه از مقابل ما عبور كردى در دل خود با خود نگفتى كه من از همهء اين جماعتى كه اينجا نشسته‌اند افضل هستم ؟ گفت : چرا . آنگاه گويد : قول قوى ، آن است كه ذو الثّدية همان ذو الخويصر ، حرقوص بن زهير باشد كه در نهروان به دست امير المؤمنين عليه السّلام كشته شد . و حضرت پس از خاتمهء جنگ از

--> ( 1 ) سورهء حج 22 - آيه 9 . ( 2 ) اين روايت مفصّل را مرحوم مجلسى در « بحار الانوار » ج 8 ص 239 از « كشف اليقين » علّامهء حلّى نقل مىكند .